Συμπεράσματα

Παρά την αυξανόμενη παρουσία των υπολογιστών στα σχολεία τα τελευταία χρόνια, η αποτελεσματικότητά τους δεν είναι εξακριβωμένη. Μάλιστα η βιβλιογραφία αναφέρει ότι δεν είναι σαφές αν η χρήση των υπολογιστών οδηγεί σε αποτελεσματική μάθηση στι ς αντίστοιχες γνωστικές περιοχές ή ότι φέρνει θετικές εκπαιδευτικές αλλαγές στα παιδιά που τους χρησιμοποιούν []. Μόλιστα, η αναφορά από το συμπόσιο Stanford/UNESCO του 1986 αναφέρει :

«Δεν υπάρχει καμία τελική απόδειξη γενικής φύσης ότι ο υπολογιστής αποτ ελεί θετική εκπαιδευτική δύναμη ... Δεν έχει γίνει έρευνα για την αναγκαιότητα την αξία ευρύτερης χρήσης των υπολογιστών στην εκπαίδευση ... Η υπάρχουσα έρευνα ... έχει φέρει ανάμεικτα αποτελέσματα ... είναι δύσκολο να εξάγουμε οριστικά συμπεράσματα ή πολ ιτικές ... (σελ. 19)»

Για να εξασφαλίσουμε λοιπόν η εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση θα έχει θετικά αποτελέσματα, πρέπει να σχεδίαση των συστημάτων να γίνεται μεθοδικά, προσεκτικά, συνυπολογίζοντας όλες τις αρχές που έρχονται από τις επιστήμε ς που εμπλέκονται στη σύσταση του απαιτούμενου θεωρητικού υπόβαθρου (ψυχολογία, εκπαίδευση, πληροφορική, μηχανική).

Απαραίτητο είναι στη διαδικασία σχεδίασης να περιλάβουμε τις αρχές της θεωρίας της μάθησης, ώστε τα συστήματα που θα προκύψουν να υπηρετο ύν το βασικό σκοπό για τον οποίο σχεδιάζονται. Η θεωρία της επικοινωνίας ανθρώπου-μηχανής έρχεται να μας δώσει τις βασικές αρχές της αποτελεσματικής του μαθητή με τον υπολογιστή που έχει ως αποτέλεσμα τη μέγιστη δυνατή εκμετάλλευση των «περιεχομένων» του υπολογιστή από το μαθητευόμενο. Η θεωρία της σχεδίασης συστημάτων, έρχεται να μας δώσει τις βασικές αρχές για να γίνει η σχεδίασή μας με τρόπο μεθοδικό και αποτελεσματικό.

Μέσα σε όλη αυτή τη διαδικασία, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εργαζόμαστε για το μαθητή ο οποίος πρέπει να είναι ο κεντρικός άξονας αναφοράς στις σχεδιαστικές επιλογές που κάνουμε. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σημαντικότερο είναι ο έλεγχος πάνω στην τεχνολογία και στη σκοπιμότητα της χρήσης της.